Omgaan met water en hitte: de waarheid over IP66-verwarmers Als je een verwarmer in een badkamer of op een buitenlocatie plaatst, waar het vochtig kan zijn, dan heb je één groot probleem: water. Daarom kiezen we voor behuizingen met een IP66-classificatie. Dat betekent dat de apparaten goed afgesloten zijn, zodat stof en sterke waterstraalen geen toegang kunnen krijgen tot de elektrische onderdelen. Maar de behuizing is nog maar de helft van het verhaal. Het echte gevaar zit in het verwarmingselement zelf. Waarom ‘explosievrije’ glas belangrijk is Standaard kwartsbuizen hebben een hekel aan koud water. Als er een druppel water op een buis terechtkomt die op 800°C werkt, kan deze onmiddellijk breken. Dit heet thermische schok en dat leidt tot grote problemen. Om dit te voorkomen, gebruiken we explosievrij kwartsglas. Dit glas kan extreme temperatuurschommelingen doorstaan zonder te breken. En als de buis toch kapotgaat, zal het glas in kleine, minder scherpe stukjes breken, in plaats van dat er scherpe stukken door de kamer vliegen. De technische aspecten De meeste van deze apparaten maken gebruik van kortegolfige infraroodstraling. Ik hou van deze technologie, omdat deze de lucht rondom het apparaat niet hoeft op te warmen – de straling bereikt rechtstreeks het object. Hierdoor voel je de warmte al bij het aanzetten van het apparaat, zelfs als je je in een koele omgeving bevindt. Een paar dingen om in gedachten te houden Deze verwarmers zijn niet zo slank als die welke je in een woonkamer gebruikt. Door het dikke glas en de stevige dempingen zijn ze wat groter en zwaarder. Ze nemen meer ruimte in op de muur of het plafond in beslag. Ook moet je onthouden dat, hoewel het apparaat veilig is, de behuizing nog steeds heet wordt. Houd er rekening mee om minstens 30 cm afstand te houden van alles wat gemakkelijk kan branden, zodat de muren niet beschadigen.