چرا گرمکنهای حمام از کار میافتند (و چگونه آن را درست کردیم)
بیایید صادق باشیم: حمامها واقعاً محیط مناسبی برای لوازم الکترونیکی نیستند. به دلیل بخار زیاد و آبی که گاهی از دوش به بیرون میپاشد، این محیط در واقع یک سلول شکنجه برای عناصر گرمایشی است. اکثر گرمکنها به دلیل اکسیداسیون یا قطع موقت سیمها، از کار میافتند.
ما میخواستیم این مشکل را حل کنیم؛ بنابراین روی دو مورد تمرکز کردیم: جلوگیری از ورود آب و محافظت از شیشه.
مبارزه با مه
همان مه غلیظی که اتاق را پر میکند، فقط زشت به نظر نمیرسد؛ بلکه وقتی که این بخار با لولههای مادون قرمز داغ تماس پیدا میکند، نقاط سردی روی شیشه ایجاد میشود. همین «شوک حرارتی» باعث ترک خوردن شیشه میشود.
برای حل این مشکل، روکش ضدآبی روی شیشه استفاده کردیم؛ این روکش مانند ماده ضدآب برای شیشه خودرو عمل میکند. آب روی سطح شیشه جمع میشود و سپس سرازیر میشود؛ در نتیجه گرما ثابت میماند و شیشه از ترک خوردن در امان میماند.
جلوگیری از ورود آب
ورود آب، بزرگترین دلیل خراب شدن گرمکنهاست. ما از فومهای سیلیکونی با دمای بالا برای محافظت از سیمها و اتصالات الکتریکی استفاده کردیم؛ این کار در واقع یک سد محافظتی ایجاد میکند تا بخار نتواند وارد مدار الکتریکی شود. ما سعی کردیم درجه IP بالاتری داشته باشیم؛ چون در نهایت، کسی حتماً آب روی دستگاه خواهد ریخت. ما میخواستیم مطمئن شویم که این کار باعث خراب شدن دستگاه نخواهد شد.
یک توصیه سریع: هنگام نصب گرمکن، فضای کافی برای تهویه آن فراهم کنید؛ اگر آن را خیلی محکم نصب کنید، گرمای انباشته شده، سریعتر باعث ترک خوردن سیمها خواهد شد.
تعادل بین مزایا و معایب
مشکل اینجاست که چون همه چیز را برای جلوگیری از ورود آب، محکم بستهایم، دیگر نمیتوانیم دستگاه را برای تعمیر خودمان باز کنیم.
اگر مشکلی پیش بیاید، احتمالاً باید کل ماژول را تعویض کنیم. این کار کمی دردسرساز به نظر میرسد، اما تنها راه برای حفظ سد محافظتی در برابر آب است. این یک تعادل منصفانه برای یک گرمکنی است که در محیطهای پر از بخار نیز قابل استفاده باشد.